قلب من و تو را
پیوند جاودانه مهری ست در نهان
پیوند جاودانه ما ناگسسته باد
تا آخرین دم از نفس واپسین من
این عهد بسته باد

• برای سرو مغرورم !

روزهای زيادی آمدند و رفتند

و من، سرمست از گذران اين لحظه ها ؛

كه ياد تو در ياد ذرات هواست ، كه حضورت همسفر ثانيه هاست ...

بيشتر و بيشتر می خواهمت ! ....

ای همیشه خوبی !

براي منی كه 20 شهريورهای 88 و 89 ... در ديربازهای اين سال ها ،كابوس وار، بی تو گرامی داشته می شد...اين 20 شهريور رويايی ، چكيده ای از همه زيبايی های وصف ناشدنی ست كه قلمم حيرت وار می چرخد و می نويسد ...

هنوز تشنه ی نوازش توام و هنوز خواهش ها و نوازش ها هر چه می چرخند باز به تو ختم می شوند!

بيشتر و بيشتر می خواهمت ...

بيشتر و بيشتر تو را طلب می كنم ...

هنوز محض صدايت نسيم وار بی تابم می كند...!

ساده انديشانه، با يك لجبازی كودكانه، می خواهم به اين جهان بفهمانم كه همه ی 20 شهريورها، از آن من و تو ست ...

اصلا تقويم خودش اين روزها را به من هديه داده تا امسال و سال های بعد به كام من باشد ...! نه ! به كام ما باشد ...

حکمران سرزمین آرزوهای من !

هنوز هم از خيال جاودانه با تو بودن ، لبريز می شوم؛ " هر لحظه و هرجا " !

آغوشت را به نام " من " كن ...

می خواهم برای هميشه به آن پناه ببرم و به طعنه ها و سختی ها و  ترس ها فقط لبخند بزنم !

تمنای چشمان را - ای خواهشی كه خواستنی ترين پاسخی - تاب بياور !

جاودانه ام كن از می ناب حضورت ...

همراهم باش !‌ همسفرم ...

حلالم كن اين همه آرامش را !

for him

کاش بر ساحل رودی خاموش
عطر مرموز گیاهی بودم
چو بر آن جا گذرت می افتاد
به سراپای تو لب می سودم

کاش چون نای شبان می خواندم
به نوای دل دیوانه ی تو
خفته بر هودج مواج نسیم
می گذشتم ز در خانه ی تو

کاش چون پرتو خورشید بهار
سحر از پنجره می تابیدم
از پس پرده ی لرزان حریر
رنگ چشمان تو را می دیدم

کاش در بزم فروزنده ی تو
خنده ی جام شرابی بودم
کاش در نیمه شبی درد آلود
سستی و مستی خوابی بودم

کاش چون آینه روشن می شد
دلم از نقش تو و خنده ی تو
صبحگاهان به تنم می لغزید
گرمی دست نوازنده ی تو

کاش چون برگ خزان رقص مرا
نیمه شب ماه تماشا می کرد
در دل باغچه ی خانه ی تو
شور من ... ولوله برپا می کرد

کاش چون یاد دل انگیز زنی
می خزیدم به دلت پر تشویش
ناگهان چشم تو را می دیدم
خیره بر جلوه ی زیبایی خویش

کاش از شاخه سرسبز حیات
گل اندوه مرا می چیدی
کاش در شعر من ای مایه ی عمر
شعله ی راز مرا می دیدی 

I Came Back